Otóż - i przyzna to każdy, kto ma jako takie pojęcie o historii - były to racje całkowicie bezsensowne i mogące Moskwie przysporzyć jedynie kłopotów. Otóż Jurij Puszkin wymagał, żeby w Rzeczypospolitej wprowadzono cenzurę książek! Skąd takie bardzo oryginalne żądanie? Otóż wnikliwi badacze rosyjscy ustalili, że w kilkunastu pozycjach literackich, które wyszły spod piór Polaków i Litwinów, jest zamieszczona obraza cara. Cóż, faktycznie, skoro pisarze polscy obrażają władcę Rusinów, to mogą się oni oburzać. Okazało się jednak, że owe obrazy były niebywale wręcz niewielkie. Otóż, na przykład, w jednej pozycji nie wymieniono wszystkich tytułów jakie przysługiwały ówczesnemu carowi moskiewskiemu; w innej z kolei napisano - całkiem przypadkiem - imię jego z małej litery. Gdzie indziej z kolei autor wysławiał Władysława IV Wazę i jego przewagi nad armią rosyjską. Oto właśnie zniewagi jakie były w literaturze Rzeczypospolitej przeciw Moskwie! Puszkin wymagał, by autorów owych publikacji niezwłocznie wbić na pal, same zaś książki - spalić. Ponadto chciał jeszcze by wielkiego Jeremiego Wiśniowieckiego na pal wbić również, a to za jego ogólne przewiny wobec państwa carów.